ΕΚΛΟΓΗ ΕΡΟΓΛΟΥ

ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους

Βουλευτής ΑΚΕΛ – Αριστερά – Νέες Δυνάμεις

Το αποτέλεσμα των λεγόμενων προεδρικών εκλογών στα κατεχόμενα έχει ασφαλώς σημασία σε ό, τι αφορά το κυπριακό πρόβλημα και τις προοπτικές του. Ο εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας στις συνομιλίες, που εξάλλου αναδεικνύεται μέσα από τη διεργασία αυτή, αναπόφευκτα μεταφέρει και τα δικά του πιστεύω και πεποιθήσεις στο τραπέζι το διαπραγματεύσεων. Ως γνωστό, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και Ντερβίς Έρογλου, έχουν αντίθετες απόψεις στο Κυπριακό, με τον δεύτερο να είναι περισσότερο ταυτισμένος με την άκαμπτη και ακραία πολιτική Ραούφ Ντενκτάς και του βαθέως κράτους των Τούρκων στρατηγών παρά με αυτή της κυβέρνησης Ταγίπ Ερντογάν.

Βέβαια, μπορεί σωστά να λεχθεί ότι ούτως ή άλλως τον έλεγχο έχει η Τουρκία σε ό,τι αφορά τις ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις, όπως και σε επί μέρους τακτικούς χειρισμούς στο Κυπριακό. Επίσης η Άγκυρα έχει τα πολιτικά, τα στρατιωτικά και τα οικονομικά μέσα να ελέγχει το καθεστώς των κατεχομένων και σε τελική ανάλυση να επιβάλει τη θέληση της όταν επηρεάζεται σοβαρά η εθνική της πολιτική. Όμως, όπως προκύπτει και από το μέχρι σήμερα ιστορικό του κυπριακού προβλήματος είναι εμφανές ότι και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, παρά τους περιορισμούς που έχει να αντιμετωπίσει, είτε από την Άγκυρα, είτε από τη διεθνή κοινότητα, έχει το δικό του ρόλο να διαδραματίσει. Μπορεί, δηλαδή, να αξιοποιεί ή να εκμεταλλεύεται γεγονότα και να προωθεί προσωπικές του θέσεις, ανάλογα με τις επικρατούσες πολιτικές καταστάσεις, τις πολιτικές συμμαχίες που συνάπτει και τους συσχετισμούς δυνάμεων στο εσωτερικό της Τουρκίας. Και αυτό άσχετα αν η τουρκική κυβέρνηση στη δεδομένη φάση πιθανόν και να μη συμφωνεί με τη συμπεριφορά αυτή γιατί δεν την εξυπηρετεί.

Συνεπώς, με τον Έρογλου στη θέση του διαπραγματευτή, ναι μεν οι συνομιλίες δεν είναι λογικό να αναμένεται να διακοπούν αυτόματα όπως κάποιοι ίσως να αναμένουν - εξάλλου θα ήταν μια λανθασμένη πολιτική κίνηση από μέρους του αμέσως μετά την εκλογή του - όμως η πορεία των διαπραγματεύσεων ενδέχεται να είναι ακόμη πιο δύσκολη και επίπονη. Οι λόγοι έχουν σχέση με τις σκληρές τοποθετήσεις του πολιτικού αυτού σε ζωτικές πτυχές του Κυπριακού, όπως τις έχει δημόσια διακηρύξει, στις οποίες περιλαμβάνονται και θέματα που προφανώς έχουν ήδη επιτευχθεί συγκλήσεις μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ, περιλαμβανομένης και της ίδιας της βάσης των συνομιλιών.

Τέτοιες συμπεριφορές ασφαλώς θα επηρεάσουν όχι μόνο τους πρωταγωνιστές και όσους εμπλέκονται στο θέμα των συνομιλιών αλλά και άλλους ενδιαφερόμενους στο πρόβλημα αυτό, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι σχέσεις της με την Τουρκία. Γι’ αυτό και τα πολιτικά κόμματα, ενόψει των διαγραφόμενων δεδομένων στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, θα πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων εισακούοντας τις εκκλήσεις του προέδρου Χριστόφια για ενότητα και συστράτευση ώστε ενισχυμένη η ελληνοκυπριακή πλευρά να αντιμετωπίσει οποιεσδήποτε πιθανές προκλήσεις και υποτροπές στο Κυπριακό. Η επικείμενη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου προσφέρει το βήμα για επίτευξη των σκοπών αυτών.

15.04.2010

ΝΕΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ «ΑΡΚΟΥΔΑ»

ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;

Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους

Βουλευτή Λεμεσού

AΚΕΛ – Αριστερά – Νέες Δυνάμεις

Η ψυχροπολεμική τροπή που πήραν οι σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας τα τελευταία χρόνια, κυρίως ένεκα αμερικανικής υπαιτιότητας και αμοιβαίας καχυποψίας για τις στρατιωτικές δραστηριότητες εκάστης των πλευρών, δημιούργησε επιπλέον προβλήματα σε μια σειρά θεμάτων πολιτικής ασφάλειας για τους Αμερικανούς. Τώρα άρχισε να γίνεται λόγος ότι τα αμερικανικά συμφέροντα πιθανόν να εξυπηρετούνταν καλύτερα σε συνεργασία παρά σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία και ότι ο χρόνος σήμερα είναι κατάλληλος για να διαμορφωθεί νέα σχέση μεταξύ τους. Το ερώτημα βέβαια δεν είναι απλώς με ποιες ρυθμίσεις αυτό θα επιτευχθεί, όπως συζητείται στο ΝΑΤΟ, αλλά πώς η ίδια η Μόσχα αντιλαμβάνεται τη σχέση αυτή και πώς η Αμερική θα συμπεριφερθεί.

Εξάλλου η ένταση των τελευταίων χρόνων μεταξύ ΗΠΑ - Ρωσίας ήταν μάλλον προϊόν μιας αμερικανικής ηγεμονικής συμπεριφοράς που η Μόσχα εκλάμβανε ως πρόκληση για την ασφάλεια της. Η επίμονη αμερικανική προσπάθεια διεύρυνσης του ΝΑΤΟ μέχρι τον περίγυρο της χώρας, αγνοώντας τις ευαισθησίες και αντιδράσεις του Κρεμλίνου, η προσπάθεια δημιουργίας αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη, η προώθηση της ανεξαρτητοποίησης του Κόσσοβου, η καταστρατήγηση της Συμφωνίας για τα Συμβατικά Όπλα από πρώην Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες με ανοχή των ΗΠΑ, ήταν μόνο μερικά από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν τη ρωσική αντίληψη για τις προθέσεις των Αμερικανών.

Από την άλλη, μια πλειάδα συναφών ζητημάτων απασχολούν την Ουάσιγκτον. Η εξάρτηση από τη Ρωσία όσον αφορά διευκολύνσεις και ενισχύσεις των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν είναι ιδιαίτερα σημαντική, όπως και η συνεργασία της στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Επίσης η Μόσχα έχει τη δυνατότητα να διχάζει τους συμμάχους συνάπτοντας ξεχωριστές σχέσεις με νατοϊκούς εταίρους των ΗΠΑ στην Ευρώπη ένεκα κυρίως της ενεργειακής εξάρτησης τους από αυτή. Πέραν τούτου η ρωσική στρατιωτική επιχείρηση στη Γεωργία και η στάση της στο θέμα της Ουκρανίας και της ένταξης τους στο ΝΑΤΟ έχει υπογραμμίσει την αποφασιστικότητα της Μόσχας να διατηρήσει και ενισχύσει την επιρροή της στην περιοχή του Καυκάσου και αλλού. Ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει αμφισβητήσεις για την αξιοπιστία των αμερικανικών εγγυήσεων προς τους νέους - πρώην σοσιαλιστές - συμμάχους.

Βέβαια υπάρχουν ζωτικά θέματα διεθνούς ασφαλείας όπου τα συμφέροντα τους συγκλίνουν και η συνεργασία ΗΠΑ - Ρωσίας αποτελεί ουσιώδη προϋπόθεση για την προώθησή των. Ως τέτοια είναι η μείωση του πυρηνικού οπλοστασίου, και η πρόσφατη συμφωνία START είναι μέρος αυτού του σκεπτικού. Είναι ο έλεγχος των εξοπλισμών, η μη διάδοση των πυρηνικών όπλων μαζικής εξόντωσης, καθώς και η καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας για τα οποία η Μόσχα έχει σαφείς τοποθετήσεις.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, στις ΗΠΑ υπάρχει η πεποίθηση ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για βελτίωση και ρύθμιση των σχέσεων με τη Ρωσία. Ο λόγος είναι γιατί αυτή την περίοδο βρίσκεται υπό εξέλιξη και συζητείται έντονα ο ρόλος και η ύπαρξη του ΝΑΤΟ, που μετά το Ψυχρό Πόλεμο έχασε το νόημα και το σκοπό του. Οι ΗΠΑ και οι νατοϊκοί εταίροι προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν την όλη στρατηγική τους αντίληψη, όπως και το περιβόητο Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας το οποίο η κάθε χώρα μέλος της Συμμαχίας εκλαμβάνει διαφορετικά. Προσπαθούν να επαναξιολογήσουν τις απειλές και να ανασυγκροτήσουν τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ΟΑΣΕ, την Κίνα και την Ασία. Μέσα στα πλαίσια αυτά η Ρωσία θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μέρη του οικοδομήματος ασφάλειας στην Ευρώπη και αλλού και ουδόλως μπορεί να αγνοηθεί στη νέα αρχιτεκτονική.

Όμως και στο παρελθόν, συγκεκριμένα από το 2002, οι σχέσεις της Μόσχας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ είχαν πάρει ιδρυματικό σχήμα μέσω του Συμβουλίου ΝΑΤΟ – Ρωσίας, που υφίσταται μέχρι σήμερα, αλλά οι μεταξύ τους εχθρότητες το κατέστησαν άνευ περιεχομένου και ανενεργές. Συνεπώς μπορεί ΗΠΑ και ΝΑΤΟ να επιζητούν μια νέα σχέση συνεργασίας με τη «ρωσική αρκούδα», όμως αυτό εξυπακούει την κατανόηση και ικανοποίηση των αναγκών ασφαλείας της χώρας και διάλυση των καχυποψιών που έχει δημιουργηθεί στις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών. Γι’ αυτό και το κρίσιμο ερώτημα είναι, πόσο τους εμπιστεύεται πια η Μόσχα δεδομένων των μέχρι σήμερα εμπειριών στον μεταξύ τους ανταγωνισμό αλλά και των δικών της γεωπολιτικών στόχων; Επίσης θα επιδείξουν οι ΗΠΑ αυτοσυγκράτηση στην προσπάθεια διατήρησης της φθίνουσας ηγεμονίας τους στην Ευρώπη αλλά και στην Ασία όπου Κίνα και Ινδία αναδεικνύονται ισχυροί παίχτες στον περιφερειακό και διεθνή οικονομικό και πολιτικό στίβο; Οι απαντήσεις είναι αμφίβολες.

9.4.2010

Ζοφερό τοπίο συνεργασιών

στην Ε.Ε. εν μέσω κρίσης

Του δρα Άριστου Αριστοτέλους

Βουλευτή του ΑΚΕΛ Λεμεσού

Διάφορα σοβαρά ζητήματα, προεξάρχουσας της οικονομικής κρίσης, απασχολούν την Ευρωπαϊκή Ένωση και χρειάζονται ηγετικές πρωτοβουλίες και συλλογικότητα στην αντιμετώπιση τους. Παρά ταύτα η εσωστρέφεια ιδίως των μεγάλων χωρών ενόψει εσωτερικών προβλημάτων, απονευρώνουν τις δυνατότητες ανάπτυξης κοινών πολιτικών και αποτελεσματικής συνεργασίας για την επίλυσή τους, καθιστώντας κάπως ανώμαλη την πορεία της Ένωσης, ενώ η οικονομική κρίση συνεχίζεται.

Η αδυναμία αυτή ήταν έκδηλη στην περίπτωση της Γερμανίας στο θέμα της οικονομικής στήριξης της Ελλάδας. Η απροθυμία της κυβέρνησης της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ, να αναλάβει δέσμευση εγγύησης έναντι της Ελλάδας παρόλο που ήταν η μόνη από τις ευρωπαϊκές χώρες που είχε το οικονομικό υπόβαθρο να πράξει κάτι τέτοιο, οφειλόταν πρωτίστως σε έντονη εσωτερική αντίδραση από το γερμανικό κοινό. Επίσης ένεκα των πρόσφατων μειωμένων ποσοστών της εκλογικής της δύναμης και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει στις επερχόμενες εκλογές είναι λογικό η Άγκελα Μέρκελ να αποφεύγει ενέργειες στον ευρωπαϊκό χώρο που ναι μεν πιθανό να εξυπηρετούν το γενικό καλό της Ένωσης αλλά βρίσκουν τους Γερμανούς ψηφοφόρους να διαφωνούν.

Αυτή η αδυναμία χαρακτηρίζει και άλλες μεγάλες χώρες στην Ε.Ε. Στη Γαλλία ο πρόεδρος Νικόλα Σαρκοζύ δεν συνήλθε ακόμη από την πρόσφατη αποτυχία του κόμματος του στις περιφερειακές εκλογές. Επίσης η δημοτικότητά του βρίσκεται πολύ χαμηλά. Στη Βρετανία, από την άλλη, η κυβέρνηση των Εργατικών αντιμετωπίζει σοβαρή πρόκληση από τους Συντηρητικούς ενόψει κρίσιμων γενικών εκλογών στη χώρα όπου οι πρώτοι κινδυνεύουν και η έγνοια του πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν είναι όχι μόνο πώς να μην καταποντιστούν αλλά και να επανεκλεγούν. Από την άλλη, ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι που πριν μερικούς μήνες πέρασε ακόμη μία φάση με νομικές περιπέτειες και σκάνδαλα, είναι ο μόνος στην παρούσα συγκυρία που παρουσιάζεται χωρίς έντονα εσωτερικά προβλήματα, αλλά δεν διαθέτει ερείσματα ανάληψης ηγετικών πρωτοβουλιών και συντονισμένης δράσης με τους υπόλοιπους εταίρους. Ακόμη και η Ισπανία, που έχει την προεδρία της Ένωσης αυτή την εξαμηνία ταλανίζεται κυριολεκτικά από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και τα οικονομικά της προβλήματα.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες όπου η κάθε χώρα και κυρίως οι μεγάλες στην Ε.Ε. έχουν άλλες σημαντικές πολιτικές προτεραιότητες στο εσωτερικό, φαίνεται ότι αυτές καθορίζουν εν πολλοίς και τη συμπεριφορά τους και τη στάση τους στα κοινοτικά προβλήματα. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι ενόσω η κατάσταση στις πρώτευσες των ανωτέρω χωρών δεν διαφοροποιείται προς το καλύτερο και συνεχίζει να απορροφά σοβαρό μέρος της ενέργειας των κυβερνώντων, οι προοπτικές ανάπτυξης ηγετικών πρωτοβουλιών και συνεργασιών σε υπερεθνικό επίπεδο στην Ε.Ε. είναι περιορισμένες. Αυτό δημιουργεί αναταράξεις στη λειτουργία της Ε.Ε., ιδιαίτερα σε μια περίοδο συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης όπου η συλλογικότητα και η συναίνεση των χωρών μελών για έξοδο από την οικονομική κρίση είναι εκ των ων ουκ άνευ.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΡΑ ΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΉ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΜΗ ΠΟΛΥΒΙΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Το βιβλίο του Θέμη Πολυβίου με έχει πραγματικά ταξιδεύσει σε μια μαύρη περίοδο της πρόσφατης κυπριακής ιστορίας, 1967 – 1974, με τη δράση της ελληνικής χούντας και των οργάνων της στην Κύπρο, τις συνέπειες της οποίας συνεχίζουμε να ζούμε μέχρι σήμερα. Με άγνωστο εν πολλοίς το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και με αμείωτη την αποφασιστικότητα μας να συνεχίσουμε τις προσπάθειες για εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα μας. Τις δύσκολες αυτές μέρες που διερχόμαστε στο εθνικό μας πρόβλημα είναι καλό να ανατρέχει κανείς στο παρελθόν και να αντλεί διδάγματα. Να μαθαίνει από τα λάθη – τα ολέθρια σφάλματα – τις εμπειρίες και τις παραλήψεις και να αποφεύγει την επανάληψη τους στη διαδρομή του προς το μέλλον.

Νομίζω αυτό το επιτυγχάνει πλήρως ο συγγραφέας μέσα από την κατάθεση και παρουσίαση του έργου του με τον παραστατικό τίτλο « Ο Αντιχουντικός Αγώνας στην Κύπρο – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ». Πέραν τούτου όμως η πραγματεία, θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω, αυτή του Θέμη ρίχνει φως σε ένα θέμα στο οποίο κανείς εξ’ όσων γνωρίζω, τουλάχιστο μέχρι σήμερα, δεν έχει αγγίξει. Ίσως ακόμη για πολλούς σύγχρονους και νέους μελετητές της κυπριακής πολιτικής να είναι άγνωστο. Αναφέρομαι στην αντιχουντική δράση στο νησί μας στις μαύρες μέρες της δικτατορίας των στρατιωτικών στην Αθήνα μεταξύ 1967 – 1974 και πιο συγκεκριμένα στο ρόλο της Επιτροπής Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα», γνωστής ως ΕΑΔΕ.

Δυστυχώς ένεκα των συνθηκών στο νησί την τότε εποχή και της πεποίθησης ότι η κυβέρνηση της Κύπρου οφείλει να συνεργάζεται με την εκάστοτε κυβέρνηση της Αθήνας – το λεγόμενο εθνικό κέντρο που απαιτούσε να έχει τον τελικό λόγο στις αποφάσεις στο Κυπριακό - ανεξαρτήτως χρώματος ή πεποιθήσεων, η Λευκωσία τηρούσε στάση σιωπής ή ανοχής απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς έστω και αν το αποστρεφόταν. Ακόμη και όταν η χούντα των Αθηνών εμπέδωνε την πολιτική του ότι το εθνικό Κέντρο έχει το προβάδισμα και τον τελικό λόγο και η Κύπρος πρέπει να συμμορφώνεται με τις επιταγές της, η προσπάθεια της επίσημης Λευκωσία ήταν πολλές φορές να υποβαθμίζονται δημοσίως οι τριβές και οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. Στο μεταξύ όμως η χούντα άπλωνε συνεχώς τα πλοκάμια της στην κυπριακή Εθνοφρουρά, στο Δημόσιο και στην Αστυνομία. Επηρέαζε τη στάση πολιτικών παρατάξεων και της Βουλής και δημιουργούσε ερείσματα ανάμεσα στην κυπριακή κοινωνία, δημιουργώντας προϋποθέσεις όχι για αποτελεσματική αντιμετώπιση της τουρκικής απειλή αλλά για διάβρωση των θεμελίων στήριξης της κυβέρνησης της Κύπρου και του κυπριακού κράτους. Το πλήγμα και η εθνική ταπείνωση που υπέστη η χουντική Αθήνα μετά τα γεγονότα της Κοφίνου το 1967 και την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο υποκύπτοντας στις αξιώσεις της Άγκυρας για να μην επιτεθεί, δεν ήταν αρκετά για να τη συνετίσουν. Αντίθετα κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’70 ενέτειναν τις δολοπλοκίες και τη συνωμοτική τους δράση με τα όργανα τους στο νησί για να φιμώσουν τον Μακάριο και τον κυπριακό λαό όπως είχαν ήδη κάνει με τον ελληνικό.

Ήταν μέσα από αυτές τις συνθήκες που δημιουργήθηκε και έδρασε και η ΕΑΔΕ στον αντιδικτατορικό της αγώνα. Και όντως μαζί με το υπόλοιπο Λαϊκό Κίνημα – το ΑΚΕΛ και την Αριστερά - η ΕΑΔΕ ήταν οι μόνες καθαρές φωνές δημόσιας αντίδρασης στο ξενοκίνητο πραξικόπημα των συνταγματαρχών κατά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι δε προειδοποιήσεις ότι η Κύπρος και ο το κλείσιμο του Κυπριακού με βάση τις επιταγές και τα συμφέροντα ξένων κέντρων, ήταν ο στόχος των χουντικών είχαν πλείστες φορές διατυπωθεί από την Επιτροπή αλλά και αγνοηθεί.

Οι δραστηριότητες της ΕΑΔΕ στην Κύπρο και οι διασυνδέσεις που ανέπτυξε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όλα συνέβαλλαν ενάντια στο μισητό καθεστώς των συνταγματαρχών που αμαύρωνε τις αξίες τις δημοκρατίας και της ελευθερίας για τις οποίες ήταν υπερήφανος ολόκληρος ο Ελληνισμός. Οι αναφορές και τα ντοκουμέντα που παραθέτει ο συγγραφέας για τη δράση της και τους ανθρώπους που αποτελούσαν τα μέλη και την ηγεσία της είναι ένα θαυμάσιο ιστορικό υλικό που φωτίζει πτυχές της περιόδους εκείνης και μας καθιστά ακόμη πιο σοφούς ως αναγνώστες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του τόπου μας αλλά και υπερήφανος γιατί υπήρξαν άνθρωποι που δεν ενέδωσαν στις σκοπιμότητες και μαζί με το υπόλοιπο Λαϊκό Κίνημα, το ΑΚΕΛ και την Αριστερά, αντιταχθήκαν στη δικτατορία και στα σχέδια της. Αντιτάχθηκα στο σωβινισμό και τον άκρατο εθνικισμό με τον οποίο κάποιοι υπέρπατριωτες επεχείρησαν να εκμεταλλευτούν τα αγνά πατριωτικά αισθήματα του κυπριακού ελληνισμού και την αγάπη του για την Ελλάδα για να μας παρασύρουν σε περιπέτειες και προδοσίες. Σήμερα που κάποιες παρόμοιες τοποθετήσεις άρχισαν να ξεπροβάλλουν, ορισμένοι ανιστόρητοι ας παραδειγματιστούν τουλάχιστο από όσα τόσο εύγλωττα προβάλλουν μέσα από το βιβλίο του Θέμη Πολυβίου ως ύστατη προτροπή για να συνετιστούν, για το που μια τέτοια συμπεριφορά μας οδηγεί.

23.03.2010

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ

Ή ΗΜΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΚΑΙ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ

Ομιλία του Δρα Άριστου Αριστοτέλους στο σεμινάριο

του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Κυπριακού Στρατού

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ευχαριστώ το Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών Κυπριακού Στρατού για την πρόσκληση που μου απηύθυνε για να ομιλήσω στο σεμινάριο αυτό και ελπίζω ότι η εισήγησή μου θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σας. Παρόλο που δεν μπορώ να αποβάλω την πολιτική μου ταυτότητα, ωστόσο ξεκαθαρίζω ότι βρίσκομαι εδώ κυρίως υπό την ιδιότητα μου ως επιστήμονας σχετικός με το υπό διαπραγμάτευση αντικείμενο. Τυχόν θέσεις που θα διατυπωθούν αποτελούν καθαρά δικές μου απόψεις και ασφαλώς δεν δεσμεύουν με οποιονδήποτε τρόπο το κόμμα μου.

Το θέμα το οποίο μου ανατέθηκε να μιλήσω είναι « Η προοπτική δημιουργίας επαγγελματικού ή ημιεπαγγελματικού στρατού στην Κύπρο και η πιθανότητα διαφοροποίησης της θητείας». Πρέπει να ομολογήσω ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον αλλά όχι και τόσο απλό θέμα. Είναι ένα ζήτημα με διάφορες πτυχές το οποίο χρήζει βαθύτερης ανάλυσης και περισσότερου χρόνου για να αναπτυχθεί. Όμως οφείλω να σεβαστώ τα χρονικά πλαίσια που έχουν τεθεί και έστω και επιγραμματικά να προσπαθήσω να δώσω την καλύτερη δυνατή απάντηση στο ερώτημα.

Βασικές έννοιες και διευκρινήσεις

Για σκοπούς της παρούσας διάλεξης, πρέπει να διευκρινίσουμε κάποιες βασικές έννοιες:

· Δημιουργία επαγγελματικού στρατού. Εννοούμε την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας των αρρένων πολιτών στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και την εξολοκλήρου αντικατάσταση των με εθελοντές - επαγγελματίες στρατιώτες.

· Δημιουργία ημιεπαγγελματικού στρατού. Εννοούμε την παράλληλη με την υποχρεωτική θητεία, στελέχωση μονάδων της Εθνικής Φρουράς (Ε.Φ.) και την εν μέρει αντικατάσταση των κληρωτών σε διάφορες ειδικότητες ή σε κάποια καθήκοντα από εθελοντές - επαγγελματίες στρατιώτες.

· Με διαφοροποίηση της θητείας στην προκείμενη περίπτωση εννοούμε κυρίως μείωση της διάρκειας της υποχρεωτικής υπηρεσίας στην Ε.Φ.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΣ:

Πιθανότητα αποστρατικοποίησης και επίλυσης του Κυπριακού

Καταρχήν στην εξέταση του θέματος υπάρχει μια σημαντική παράμετρος, που σχετίζεται με το Κυπριακό πρόβλημα και τη πιθανότητα επίλυσής του, με την οποία είναι συνυφασμένη η ίδια η ύπαρξη ή όχι του υπό διαπραγμάτευση ερωτήματος. Οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και το Κυπριακό Σύνταγμα προνοούσαν την ύπαρξη ενός πολύ μικρού στρατού για την Κυπριακή Δημοκρατία από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, εξολοκλήρου επαγγελματικού. Η Εθνική Φρουρά όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, με τα μόνιμα στελέχη, τους υπαξιωματικούς, την υποχρεωτική στράτευση κληρωτών και την υπηρεσία των εφέδρων, είναι δημιούργημα των συνθηκών που επικράτησαν μετά την αναβίωση του κυπριακού προβλήματος, της τουρκοκυπριακής ανταρσίας και της απειλής της Τουρκίας το 1964 να εισβάλει και διχοτομήσει την Κύπρο. Η απειλή σήμερα, συνεχίζει να υφίσταται με άλλη μορφή, ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής το 1974, της ντε-φάκτο διχοτόμησης, της διαρκούς παρουσίας των 41.000 κατοχικών δυνάμεων στο νησί και των άλλων 80.000 στρατιωτών στην Τουρκία που είναι εκχωρημένοι στο κυπριακό μέτωπο. Και τούτο παρά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

Μέσα από τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό, η ελληνοκυπριακή πλευρά επιχειρεί μεταξύ άλλων την απομάκρυνση και εξουδετέρωση αυτής της απειλής. Επίσης είναι γνωστή η θέση των μέχρι σήμερα διαδοχικών κυβερνήσεων και των συνομιλητών μας στο Κυπριακό περί αποστρατικοποίησης της Κύπρου, την οποία ασπάζεται ο διεθνής παράγοντας, που περιλήφθηκε και σε διάφορα σχέδια ή προτάσεις επίλυσης του προβλήματος. Άρα μια λύση στο Κυπριακό, είτε στο σύντομο, είτε στο προσεχές μέλλον, που θα οδηγούσε στην αποστρατικοποίηση της Κύπρου και συνεπώς στη διάλυση της Εθνικής Φρουράς, θα καθιστούσε το ερώτημα μας περί επαγγελματικού ή ημιεπαγγελματικού στρατού, ή για διαφοροποίηση της θητείας, άνευ περιεχομένου - χωρίς αντικείμενο προς διαπραγμάτευση.

ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΣΥΝΕΧΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ:

Το ερώτημα επαγγελματικός ή ημιεπαγγελματικός στρατό;

‘Όμως στο τομέα της στρατιωτικής ασφάλειας και παραφράζοντας τον μεγάλο Κινέζο φιλόσοφο Σουν Τσου, λέμε ότι δεν λειτουργείς με την υπόθεση ότι ο εχθρός δεν θα έρθει αλλά ότι θα επιτεθεί και ότι θα πρέπει να είσαι καλά προετοιμασμένος να τον υποδεχθείς όπως πρέπει. Συνεπώς ας αγνοήσουμε το ανωτέρω σενάριο λύσης και ας πάρουμε το χειρότερο ενδεχόμενο, δηλαδή της μη λύσης και της συνέχισης του προβλήματος. Αυτό σημαίνει τη συνέχιση της τουρκικής απειλής με τις διαβαθμίσεις της, αλλά και διαφόρων άλλων μορφών προκλήσεων, κινδύνων, καθώς και υποχρεώσεων τις οποίες καλείται η Εθνική Φρουρά να αντιμετωπίσει. Τέτοιες είναι για παράδειγμα η Έρευνα και Διάσωση, η αντιμετώπιση θεομηνιών, η αμυντική διπλωματία, η ενεργός συμμετοχή στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Άμυνας της Ε.Ε. κ.λπ.

Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα επαγγελματικός ή ημιοεπαγγελματικός στρατός. Ασφαλώς δεν είναι νοητό οι ένοπλες δυνάμεις ενός συγκροτημένου κράτους να λειτουργούν χωρίς επαγγελματίες. Όσον αφορά την Εθνική Φρουρά υποδεικνύεται ότι επαγγελματίες στρατιωτικοί στελέχωναν τη δύναμη από της ύπαρξης της. Βασικά από της δημιουργίας της Ε.Φ., επαγγελματίες στρατιωτικοί του Κυπριακού Στρατού μεταφέρθηκαν στη δύναμη. Σήμερα, πέραν των οκτώ χιλιάδων κληρωτών και των 75.000 και πλέον εφέδρων που εκπληρώνουν δια νόμου τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις έναντι της πατρίδας τους, υπηρετούν στην Ε.Φ. μερικές χιλιάδες επαγγελματίες αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, Εθελοντές Πενταετούς Υπηρεσίας (ΕΠΥ), εθελόντριες και βέβαια τεχνικό προσωπικό. Ιδιαίτερα με τις εθελόντριες, που εκτελούν κάποιες εργασίες που υπό άλλες συνθήκες πιθανόν να τις έκαναν κληρωτοί, και με τους ΕΠΥ, που εκτελούν συγκεκριμένα καθήκοντα ή χειρίζονται εξειδικευμένα οπλικά συστήματα ή μέσα, αντί να κάνουν αυτό οι φαντάροι, υπάρχει ήδη ο ημιεπαγγελματισμος στην Ε.Φ.

Επαγγελματικος στρατός ή διεύρυνση του ημιεπαγγελματισμού;

Υπό τις συνθήκες, λοιπόν, η ουσία του ερωτήματος δεν είναι επαγγελματικός ή ημιεπαγγελματικός στρατός, αλλά το εξής: Κατά πόσο θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας εξολοκλήρου επαγγελματικός στρατός, δηλαδή πλήρης αντικατάσταση των κληρωτών με επαγγελματίες, όπως συμβαίνει σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, ή αν θα πρέπει να διευρυνθεί περαιτέρω ο υφιστάμενος ημιεπαγγελματικός στρατός της Ε.Φ.

Νομίζω ότι το πρώτο, δηλαδή η δημιουργία πλήρους επαγγελματικού στρατού, δεν ενδείκνυται αλλά ούτε και είναι εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο, τόσο για στρατιωτικούς, όσο και για οικονομικούς, κοινωνικούς και βέβαια πολιτικούς λόγους. Με μια κατοχική δύναμη της τάξης των 41.000 περίπου στρατιωτών και την Ε.Φ με συνολικό δυναμικό γύρω στις 12.000, οι αναλογίες δυνάμεων είναι 3,4: 1 υπέρ των Τούρκων, και είναι αντιληπτό τι σημαίνει το πλεονέκτημα αυτό για την άλλη πλευρά. Ασφαλώς ο τερματισμός του θεσμού της υποχρεωτικής θητείας και η αντικατάσταση των 8.000 περίπου κληρωτών με αντίστοιχους ή και λιγότερους επαγγελματίες που θα προσλαμβάνοταν από την εγχώρια αγορά εργασίας έναντι σχετική αμοιβής, θα βελτιώσει λογικά το ποιοτικό επίπεδο της Ε.Φ. καθιστώντας την ουσιαστικά πολύ πιο αποτελεσματική απέναντι στον αντίπαλο παρά την αριθμητική του υπεροχή. Βέβαια δεδομένης της αριθμητικής ισχύς του αντιπάλου στο νησί και του γεγονότος ότι υπάρχουν επιπλέον 80,000 Τούρκοι στρατιώτες εκχωρημένοι στο κυπριακό μέτωπο, η υπεράσπιση των ελευθέρων περιοχών δεν στηρίζεται στους 8.000 κληρωτούς ή στους αντίστοιχους 6.000 επαγγελματίες στρατιώτες που θα τους αντικαθιστούσαν αν προχωρήσουμε με την ιδέα για πλήρη επαγγελματικό στρατό. Στηρίζεται στις 75.000 και πλέον των εφέδρων που θα ενεργοποιηθούν στο ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής κρίσης και θα αναλάβουν βασικά την άμυνα του τόπου.

Σημειώνεται ότι με την εφεδρεία οι συνολικοί συσχετισμοί των ανωτέρω δυνάμεων σε ανθρώπινο δυναμικό μετατρέπονται σε 1,1 : 1 υπέρ της Τουρκίας. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν γιατί συχνά επαναλαμβάνεται από τα πιο επίσημα χείλη ότι η εφεδρεία αποτελεί τη σπονδυλική στήλη της άμυνας της Κύπρου. Η εφεδρεία όμως αιμοδοτείται και διατηρεί τη δύναμή της από τις τάξεις των κηρωτών που συμπληρώνουν κάθε χρόνο τη στρατιωτική τους θητεία. Οπότε πλήρης αντικατάσταση των κληρωτών από επαγγελματίες στρατιώτες, δηλαδή τερματισμό της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, θα είχε ως φυσιολογικό αποτέλεσμα την εξουδετέρωση του θεσμού της εφεδρείας και την μετατροπή του συσχετισμού δυνάμεων σε 10 : 1 υπέρ της Τουρκίας. Εκτός βέβαια αν η Κυπριακή Δημοκρατία αντικαθιστούσε και τη δύναμη των εφέδρων με εθελοντές επαγγελματίες στρατιώτες.

Βέβαια η πρόταση για επαγγελματικό στρατό έχει και την οικονομική της πτυχή. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται σημαντικές οικονομικές δαπάνες και θυσίες που ενδεχόμενα η οικονομία να μην μπορεί να επωμισθεί. Για παράδειγμα με απλούς υπολογισμούς μόνο το μέσο ετήσιο μισθολόγιο 6.000 επαγγελματιών στρατιωτών προς €1300 θα ανερχόταν στα €101.400.000 ( περιλαμβανομένου και του 13^ου) . Αν προσληφθούν επιπλέον 60.000 επαγγελματίες για να αντικαταστήσουν τη δύναμη της εφεδρείας τότε το μισθολόγιο ανέρχεται στα € 1.115.400.000 ετησίως.

Βέβαια, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξεύρεις 6.000 άτομα από την αγορά εργασίας χωρίς να προσφέρει γενναιόδωρα οικονομικά κίνητρα - που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό κόστος. Κάτι τέτοιο θα αναστάτωνε κυριολεκτικά το τομέα της απασχόλησης και των ημερομισθίων, Θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήτα ανταγωνιστικότητα σε άλλους τομείς δραστηριότητας και παραγωγής της κυπριακής οικονομίας αλλά και στα δημόσια οικονομικά. Πόσο μάλλον μεγάλο θα ήταν το πρόβλημα αν αντικαθίστατο και η εφεδρεία με επαγγελματίες! Θα ήταν ολέθριο για την οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική. Η έννοια της καθολικής συμμετοχής του λαού στην υπεράσπιση της πατρίδας, που αποτελεί σημαντικό στοιχείο σε ένα εθνικό πρόβλημα όπως το Κυπριακό, θα εξέλιπε κι μαζί του θα εξέλειπαν και τα μηνύματα αποφασιστικότητας στη διεκδίκηση των δικαίων μας με όλα τα πολιτικά συνεπακόλουθα.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Καταλήγοντας λοιπόν, συνοψίζω λέγοντας ότι:

Σε περίπτωση λύσης στο Κυπριακό και εφαρμογής της πλήρους αποστρατικοποίσησης δεν υφίσταται το ερώτημα για επαγγελματικό ή ημιεπαγγελματικό στρατό, απλώς γιατί δεν θα υπάρχουν ένοπλες δυνάμεις. Όμως διαπραγματευτήκαμε το ερώτημα αυτό και υπό συνθήκες μη λύσης και διαπιστώσαμε ότι: Η Ε.Φ είναι ήδη εν μέρει ένας ημιεπαγγελματικός στρατός. Οπότε το ερώτημα βασικά διαμορφώνεται ως εξής: Επαγγελματικός στρατός ή περαιτέρω διεύρυνση του ημιεπαγγελματικού στρατού που ήδη υπάρχει;

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η ανάλυση αυτή είναι ότι η πλήρης αντικατάσταση των κληρωτών από επαγγελματίες στρατιώτες, δηλαδή η εφαρμογή του παγγελματικού στρατού, και κατ’ επέκταση η κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας, τόσο για στρατιωτικούς, όσο και για οικονομικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Οπότε ενόσω οι λόγοι αυτοί υφίστανται οι πιθανότητες κατάργησης της θητείας των κληρωτών είναι ανύπαρκτες.

Από την άλλη η προσπάθεια περεταίρω διεύρυνση του θεσμού του ημιεπαγγελματικού στρατού, ίσως με μερικές εκατοντάδες άτομα, χωρίς τεράστιες δαπάνες, θα ήταν μια λογική ενέργεια που θα ενίσχυε την Ε.Φ., δεδομένου ότι:

· Ο αριθμός που θα προσληφθεί θα ήταν αποτέλεσμα μελέτης των αναγκών της Ε.Φ.

· Η διεύρυνση του ημιεπαγγελματισμού θα γινόντουσαν προσεκτικά και προγραμματισμένα, για να μη δημιουργηθούν προβλήματα σε άλλους τομείς.

· Θα δινόντουσαν τα απαραίτητα κίνητρα.

· Θα γινόντουσαν σωστές προσλήψεις

· Θα υπάρξει η κατάλληλη εκπαίδευση.

· Θα προχωρήσει περαιτέρω και θα ολοκληρωθεί η αναδιοργάνωση της δύναμης ώστε να μπορεί πιο αποτελεσματικά και με ευελιξία να ανταποκριθεί σε όλο το φάσμα των προκλήσεων και απειλών και στις καθημερινές ανάγκες λειτουργίας της Ε.Φ.

Υπό αυτές τι συνθήκες και λαμβανομένου υπόψη ότι το βάρος της άμυνας της Κύπρου το επωμίζεται η εφεδρεία, αλλά και με την προοπτική ότι τα οικονομικά της Δημοκρατίας θα καλυτερεύσουν, νομίζω ότι ενισχύονται και οι πιθανότητες μείωσης της θητείας.

ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ,
ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
ΓΙΑ ΤΟ 2010 ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Κύριε πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η φετινή συζήτηση των προϋπολογισμών του κράτους για το 2010 είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή για τα δημόσια οικονομικά και τα πολιτικά δρώμενα, τόσο σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το 2009 ήταν ένας χρόνος με τεράστιες επιπτώσεις στους ρυθμούς ανάπτυξης των οικονομιών των κρατών ανά το παγκόσμιο , με φυγόκεντρες δράσεις στα δημόσια οικονομικά, στην παραγωγική διαδικασία, στο εμπόριο και την εργασία. Με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) περιλαμβανομένης και της Κύπρου, να αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν και να αναστρέψουν την ύφεση. Στόχος μας μέσα από την κρίση αυτή είναι η διάσωση του βιοτικού επιπέδου του λαού μας, του κράτους πρόνοιας και των κοινωνικών παροχών, χωρίς ταυτόχρονα να εξασθενούν άλλοι τομείς από τις περικοπές. Σαν τέτοιοι τομείς είναι και η εθνική άμυνα και η ασφάλεια, που έχουν τη δική τους σημασία, δεδομένης της εκκρεμότητας στο Κυπριακό και της παρουσίας των κατοχικών δυνάμεων.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ – ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Αναφερόμενος στο διεθνές πεδίο, είναι πρόδηλο ότι η χρηματοπιστωτική κρίση και η συνεχιζόμενη οικονομική κάμψη έχουν επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της δημοσιονομικής δραστηριότητας των κρατών, περιλαμβανομένης και της άμυνας. Στην Ευρώπη, όπου σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ειρήνης της Στοκχόλμης, παρατηρείται βασικά και η μόνη κάμψη στις αγορές εξοπλισμών κατά το 2008, σε σύγκριση με άλλες περιοχές, κάτω από το βαρύ οικονομικό κλίμα, οι διάφορες χώρες σημειώνουν αισθητή μείωση στα εισοδήματά τους και σοβαρά ελλείμματα στον προϋπολογισμό τους καθ’ υπέρβαση των προσδιορισμένων ορίων του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Όπως διαπιστώνει ο οργανισμός Forecast International, κάτω από την πίεση των δεδομένων αυτών και της ανάγκης ελέγχου των δημοσιονομικών τους ελλειμμάτων, πλείστες ευρωπαϊκές χώρες προβαίνουν σε σημαντικές περικοπές σε διάφορους τομείς στρατιωτικής δραστηριότητας οι οποίες τον επόμενο χρόνο προβλέπεται ότι θα είναι ακόμη πιο εμφανείς.

Υποτροπή σε σχεδιασμούς και αμυντικούς προϋπολογισμούς
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σοβαρή υποτροπή στις διαχρονικές εκκλήσεις και προσπάθειες κύκλων των Βρυξελλών, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να πείσουν τους Ευρωπαίους εταίρους για διάθεση αυξημένων πόρων για την άμυνά. Ο στόχος που είχε τεθεί ανάμεσα σε χώρες της ΕΕ για τη διάθεση όχι λιγότερο του 2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος τους (ΑΕΠ )για την άμυνα, μόνο η Βρετανία και η Ελλάδα, τουλάχιστο μέχρι πρόσφατα – φυσικά η κάθε μια για διαφορετικούς λόγους - βρίσκονταν το 2007 μέσα στα πλαίσια αυτά (2,4% και 2,3% αντίστοιχα, σύμφωνα με το Eurostat ). Σημειώνεται ότι στοιχεία παλαιότερων χρόνων ανέβαζαν τα ποσοστά αυτά σε 4% και 5%. Ωστόσο, κάτω από το βάρος αμείλικτων οικονομικών πραγματικοτήτων, ο μέσος όρος αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε. μειώθηκε από 1,6% το 2002, σε 1,5% το 2007. Το 2008 και το 2009 αναμένεται να κυμανθεί ακόμη σε χαμηλότερα επίπεδα, ήτοι γύρω στο 1,4% – 1,3% . Στις χώρες του Ευρώ προβλέπεται να κυμανθεί γύρω στο 1,2%. Οι ίδεις τάσεις αναμένονται και για το 2010.

Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα, σε πλείστες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε περικοπές σε ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό, μειώσεις στους ρυθμούς ανανέωσης των εξοπλισμών και ακύρωσης έργων στρατιωτικής υφής. Οι φημολογούμενες περικοπές στις αμυντικές δαπάνες στη Βρετανία, που ενδεχόμενα θα επηρεάσουν και τις βάσεις στην Κύπρο, αποτελεί κλασσικό παράδειγμα όσον αφορά τη διαπίστωση αυτή. Και τούτο, ιδιαίτερα, αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου, οι βάσεις στην Κύπρο έχουν αναβαθμιστεί σε σημασία για τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, όχι απλώς ως στρατηγικός επικοινωνιακός και κατασκοπευτικός κόμβος, αλλά και ως προχωρημένο ορμητήριο στα σχέδιά τους για αντιμετώπιση «ασύμμετρων απειλών».

ΚΥΠΡΟΣ
Άμυνα ως διαχρονική προτεραιότητα
Όσον αφορά την Κύπρο, θα πρέπει να λεχθεί ότι η μείωση στις αμυντικές δαπάνες δεν είναι σημερινό φαινόμενο όπως επιχειρούν κάποιοι να το παρουσιάσουν. Σε αντίθεση με τα λόγια και τις μεγαλόστομες διακηρύξεις που πολλές φορές εμπεριέχουν και το στοιχείο της πατριδοκαπηλίας και πολιτικής εκμετάλλευσης, τα οικονομικά στοιχεία φανερώνουν την πραγματικότητα σε ό,τι αφορά τις προτεραιότητες της κυπριακής πολιτείας στο θέμα της άμυνας. Βασικά, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, από το 1993 υπάρχει μια σταθερή μείωση στις αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, υποδηλώνοντας αναθεώρηση της ιεράρχησης της άμυνας ως τομέα κρατικής δραστηριότητας σε σχέση με άλλους τομείς προτεραιότητας. Και αυτό σε αντιδιαστολή με τις πομπώδεις διακηρύξεις προς το αντίθετο που προέβαλλαν ορισμένοι κατά τη διακυβέρνησή τους. Πιο συγκεκριμένα από 6,6% που ήταν κατά μέσο όρο μεταξύ 1989 – 1993 οι αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, μειώθηκαν στο 4,6% το 1994-1998 και στο 2,7% το 1999 – 2003. Το φαινόμενο αυτό αποτελούσε σαφή αντίφαση με τις τότε επίσημες δηλώσεις για προτεραιότητα στην άμυνα και στις αόριστες και επικίνδυνες διακηρύξεις σχετικά με το «δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου», καθιστώντας την υφεστιολογία της τότε εποχής μια πραγματικά ριψοκίνδυνη πολιτική για την ημικατεχόμενη μας πατρίδα. Το 2004 – 2008 οι αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό επί του ΑΕΠ κυμαινόταν γύρω στο 2,04% , ενώ το 2010 προβλέπεται να κυμανθούν γύρω στο 1,9% - 2,0%, δηλαδή χαμηλές μεν σε σχέση με άλλες εποχές αλλά πιο ψηλά από το μέσο όρο στην Ε.Ε. και στο χώρο του Ευρώ.

Είναι πρόδηλο από τα ανωτέρω ότι η ανάγκη συμμόρφωσης με τους δείκτες του Μάαστριχτ ως βασική προϋπόθεση ένταξης στην Ε.Ε. αλλά και αργότερα στη ζώνη του Ευρώ, άσκησαν αφόρητες πιέσεις στα δημοσιονομικά της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις αμυντικές δαπάνες ως συνεπεκόλουθο. Οι πιέσεις έγιναν ακόμη πιο έντονες στην τελευταία διετία, δεδομένης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, της ενεργειακής κρίσης και του προβλήματος της ανομβρίας, που ασφαλώς δεν άφησαν ανεπηρέαστη την πατρίδα μας και τους προϋπολογισμούς μας και βέβαια τα κονδύλια για την άμυνα. Ως εκ τούτου και το 2010 αναμένεται να είναι έτος οικονομικής περισυλλογής, παρουσιάζοντας σχετική μείωση της τάξης των €5 εκ. σε σύγκριση με τον περσινό προϋπολογισμό όσον αφορά την αμυντική θωράκιση. Όμως, όπως διαβεβαίωσε στην Επιτροπή Άμυνας ο αρμόδιος Υπουργός, οι προϋπολογισμοί είναι καλά μελετημένοι και ναι μεν προβλέπεται να είναι πιο περιορισμένες οι νέες αγορές κατά το υπό συζήτηση έτος αλλά δεν επηρεάζουν ούτε τη συντήρηση, ούτε και την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων οπλικών συστημάτων, ούτε και του άλλου στρατιωτικού υλικού και μέσων, ή τη μαχητική ικανότητα και επιχειρησιακή ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς (Ε.Φ.) όπως επιχειρούν να υποδείξουν μερικοί.

Γνώμονας: Τρέχουσες Ανάγκες/ Τρία Προγράμματα
Όπως έχει αναφερθεί από κυβερνητικής πλευράς, ο προϋπολογισμός του τομέα ετοιμάστηκε με γνώμονα τις τρέχουσες ανάγκες και πολιτικές εξελίξεις. Γι αυτό και σε περίπτωση διαφοροποίησης των δεδομένων, έτσι που να προκύψει περαιτέρω ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς, με οποιαδήποτε άλλα προγράμματα, η κυβέρνηση θα επανέλθει με συμπληρωματικό προϋπολογισμό. Εξάλλου θα πρέπει να σημειωθεί ότι από την ανάληψη της διακυβέρνησης από την παρούσα κυβέρνηση, το Υπουργείο Άμυνας έχει δρομολογήσει αποφάσεις και ενεργοποιήσει αμέσως τρία σημαντικά προγράμματα, που ήταν καθηλωμένα και ανενεργά, και βρίσκονται τώρα σε πορεία υλοποίησης και για τα οποία η Δημοκρατία θα καταβάλει γύρω στα €200 εκ. Σ’ αυτά περιλαμβάνεται και η αγορά ελικοπτέρων, η παραλαβή των οποίων θα αρχίσει τον επόμενο χρόνο, όπως και άλλων σημαντικών μέσων που θα ενισχύσουν ουσιαστικά το έργο της Ε.Φ. και την αποτελεσματικότητά της.

Αναδιοργάνωση – Μελέτη Απειλής
Σημαντικές είναι και οι ενέργειες στον τομέα της οργάνωσης της άμυνας και της Εθνικής Φρουράς. Με την ανάληψη της διακυβέρνησης η κυβέρνηση προχώρησε στην ολοκλήρωση του προγράμματος αναδιοργάνωσης, η υλοποίηση του οποίου ξεκίνησε το 2007. Επιπλέον το ΥΠΑΜ, μετά από μελέτη και ενδελεχή αξιολόγηση των κατοχικών δεδομένων, των διαφόρων μορφών προκλήσεων, κινδύνων και απειλών που αντιμετωπίζει η Κυπριακή Δημοκρατία στη σύγχρονη εποχή, των αναγκών Έρευνας και Διάσωσης και των υποχρεώσεων της ως μέλος της Ε.Ε, έχει σχεδιάσει και την ανάλογη οργάνωση για την αντιμετώπιση τους ή την αποτροπή τους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού οι αρμόδιοι φορείς προωθούν την αναδιοργάνωση του σώματος και τη δημιουργία ενός μικρού ευέλικτου και ταχυκίνητου μηχανοποιημένου στρατού, ικανού να ανταποκριθεί στις διάφορες απειλές, κινδύνους, προκλήσεις και διεθνείς υποχρεώσεις.

Κληρονομιά σωρείας προβλημάτων προσωπικού
Είναι γεγονός, επίσης, ότι το Υπουργείο Άμυνας έχει κληρονομήσει σωρεία άλλων σοβαρών προβλημάτων που παρέμειναν άλυτα για χρόνια, χωρίς να έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Έχει επιφορτισθεί με την υποχρέωση, ως υπεύθυνη κυβέρνηση να τα επιλύσει. Κληρονομήθηκαν προβλήματα προαγωγής και αφυπηρέτησης στελεχών, που περιεπλάκησαν από διάφορους χειρισμούς, κανονισμούς και σκοπιμότητες του παρελθόντος, για τα οποία το Υπουργείο επεξεργάζεται ειδική νομοθεσία για τη σωστή ρύθμισή και την προώθηση τους. Το Υπουργείο βρέθηκε αντιμέτωπο με προβλήματα υπαξιωματικών και Εθελοντών Πενταετούς Υποχρέωσης που χρόνιζαν κυριολεκτικά. Κατά καιρούς, προτάσεις για επίλυσή τους παρέμειναν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, ενώ τώρα η κυβέρνηση τις περιέλαβε σε ειδικό νομοσχέδιο που βρίσκεται ενώπιον της Βουλής για την υλοποίηση τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Υπήρχαν προβλήματα προαγωγών και μονιμοποίησης Εθελοντριών των οποίων επίσης άρχισε η επίλυση τους, όπως και πολλά αλλά ζητήματα που ήταν σε εκκρεμότητα, περιλαμβανομένης και της ανεπαρκούς στελέχωσης του Υπουργείου για αντιμετώπιση θεμάτων που προέκυψαν από την ένταξη μας στην Ε.Ε. και την άσκηση μιας σύγχρονης αμυντικής πολιτικής.

Φυγοστρατία
Επίσης σε ό, τι αφορά τους κληρωτούς και το μέγα θέμα της φυγοστρατίας, πολύ καθυστερημένα και αφού ήδη διογκώθηκε το πρόβλημα άρχισε η πολιτεία να ασχολείται μαζί του. Η παρούσα κυβέρνηση κληρονομώντας το χρονίζον αυτό πρόβλημα έκρινε ότι τα κάποια μέτρα που λήφθηκαν από προκατόχους της, δυστυχώς όχι μόνο δεν απέδωσαν, αλλά η αδυναμία εφαρμογής των προνοιών της νομοθεσίας που προωθήθηκε, επιδείνωσαν το πρόβλημα. Το ΥΠΑΜ έχει εκπονήσει ειδική μελέτη για πάταξη του φαινομένου αυτού και όπως μας έχει πληροφορήσει ετοιμάζει δέσμη μέτρων τα οποία σύντομα θα προωθήσει.

Σχέσεις Ελλάδας - Κύπρου
Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Ελλάδα η κυβέρνηση όπως αναφέρει στο πρόγραμμά της , τις θεωρεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αμυντικής της πολιτικής στην αποτρεπτική της στρατηγική. Είναι αντιληπτό βέβαια ότι η τοπική άμυνα της Κύπρου είναι κατά κύριο λόγο ευθύνη και υποχρέωση των κυπριακών δυνάμεων της Ε.Φ και ότι μέσα στα πλαίσια της αντιμετώπισης των διαβαθμισμένων προκλήσεων και απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως έχουν αξιολογηθεί και ιεραρχηθεί από το ΓΕΕΦ, η Ελλάδα έχει το δικό της σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει ενεργώντας καθοριστικά στην αντιμετώπιση των προκλήσεων, απειλών και κινδύνων. Συναφώς, χαιρετίζουμε τις ενέργειες του Υπουργείου, για εξορθολογισμό και πραγματική ενίσχυση των σχέσεων των δύο κρατών στον τομέα αυτό, όπως περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της διακυβέρνησης Χριστόφια. Επικροτούμε επίσης την απόφασή των κυβερνήσεων Ελλάδας – Κύπρου, όπως ανακοινώθηκε κατά την τελευταία επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού Άμυνας, για αναβάθμιση των σχέσεων των δύο κρατών καθώς και για εκσυγχρονισμό του μνημονίου διαχείρισης κρίσεων το οποίο είναι ετεροχρονισμένο και κατά την άποψή μου περίπλοκο και εν πολλοίς ανεφάρμοστο. Προς το σκοπό αυτό, πληροφορούμαστε ότι έχει συσταθεί από το Υπουργείο ειδική επιτροπή.

Συνεισφορά στην ΚΕΠΠΑ
Αναφορά θα πρέπει τέλος να γίνει και στη συνεισφορά τις Κύπρο σε διεθνείς ειρηνικές δραστηριότητες και σε αποστολές της Ε.Ε μέσα στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Άμυνας και σε σχέση με αποφάσεις και ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η οποία εκτιμάται ιδιαιτέρως. Αναφερόμαστε στη συμμετοχή της Κύπρου με επιτελείς, με στρατιωτική αστυνομία και ιατρικές μονάδες στη HELBROC battlegroup στην οποία μετέχουν η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Η Κύπρος συνδράμει με αξιωματικούς στην EU NAVFOR Somalia – “Atlantica” για την προστασία εμπορικών πλοίων και άλλων σκαφών στην περιοχή, καθώς και στη EUFOR Tchad/RCA στην Ανατολική Chad και στις Βόρειανατολικές περιοχές της Κεντρικής Αφρικής για προστασία των πολιτών και αλλά και του προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών. Η Κυπριακή Δημοκρατία παραχώρησε εξοπλισμό για 500 άτομα για την εκπαίδευση των Δυνάμεων Ασφάλειας της Σομαλίας έπειτα από πρωτοβουλία της Γαλλίας, μετά από σχετικό ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης τον περασμένο Σεπτέμβρη φιλοξένησε ειδικό σεμινάριο για την Ευρωπαϊκή Ασφάλεια και Πολιτική Άμυνας, που διοργανώθηκε με την υποστήριξη του Κολλεγίου Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, με σκοπό την εξοικείωση με την Ευρωπαϊκή Ασφάλεια και Αμυντική Πολιτική. Συμμετείχε στην AMSCC, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Αθήνας για την αντιμετώπιση και ικανοποίηση αναγκών της Ε.Ε. και άλλων ενδιαφερομένων οργανισμών για θαλάσσιες μεταφορές και στο οποίο μετέχουν η Ελλάδα, η Ιταλία, η Σλοβενία και η Πολωνία.

Συμπεράσματα
Καταλήγοντας θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι στον τομέα της άμυνας, οι ανάγκες, δεδομένης της απειλής και της ασύγκριτα μεγάλης ισχύς του αντιπάλου, είναι τεράστιες και οι πόροι εξαιρετικά περιορισμένοι. Ό, τι και να διατεθεί είναι λίγο. Τα πράγματα για την άμυνα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα κάτω από συνθήκες οικονομικής ύφεσης και περικοπών. Όμως μια παταγώδης αποτυχία στον οικονομικό τομέα από κακοδιαχείριση ή αλόγιστες δαπάνες θα έχει πολύ πιο μεγάλες, ίσως και ολέθριες, επιπτώσεις στον αμυντικό τομέα αλλά και στο εθνικό πρόβλημα. Γι αυτό ενώ μεριμνούμε για την ευρωστία της οικονομίας μας θα πρέπει εφόσον συνεχίζεται η κατοχή να προσπαθούμε ταυτόχρονα να διατηρούμε στον ύψιστο δυνατό βαθμό την αποτελεσματικότητα της άμυνάς μας σε συνεργασία με την Ελλάδα, διαθέτοντας πόρους από το ΑΕΠ μας για το σκοπό αυτό, ανάλογα με τις δυνατότητες μας. Και είναι φανερό ότι προς αυτή την κατεύθυνση κινείται με υπευθυνότητα η παρούσα κυβέρνηση.

ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ
ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2009

ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Παρά τo ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από το άνοιγμα των σημείων ελέγχου στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, για διακίνηση προς και από τις ελεύθερες περιοχές, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Ε.Ε - Τουρκίας, οι δυνάμεις των αντιπάλων πλευρών στο στρατιωτικό τομέα στον κυπριακό χώρο παραμένουν και το 2009 αμετάβλητες. Το στρατιωτικό τοπίο συμπληρώνουν οι δυνάμεις των βρετανικών βάσεων και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ .

Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα ικανοτήτων τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, ενώ από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένων των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Κύπρου για ενδυνάμωση της θέσης της στην Ε.Ε. και τη συμμόρφωση της με τους οικονομικούς δείκτες της Ένωσης, καθώς και των βελτιωμένων συνθηκών ασφάλειας στο νησί, σημειώθηκε επιβράδυνση στο ρυθμό εισαγωγής οπλισμού. Σ΄αυτό συνέβαλε και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Ως εκ τούτου οι αμυντικές δαπάνες στην Κυπριακή Δημοκρατία παραμένουν σταθερά στο 2.1% - 2.3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος ( ΑΠΕ). Παρά ταύτα αυτές είναι κάπως πιο ψηλές ως ποσοστό από το μέσο όρο αμυντικών δαπανών στο χώρο της Ε.Ε., ο οποίος ανέρχεται στο 1.9%.

Διαπιστώσεις
Από τα στοιχεία για το 2009 προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις

· Το ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό των κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παραμένει στις 36.000 και μαζί με τους 5.000 Τουρκοκύπριους ενόπλου κυμαίνεται γύρω στις 41.000.

Από την άλλη οι δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς ανέρχονται στις 12.000 και μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ φθάνουν γύρω στις 13.000 περίπου. Δηλαδή για κάθε Εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,1 Τούρκοι στρατιώτες.

· Τα άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στα 449 ( 441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά), όπως και κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, σε σύγκριση με 300 που ήταν το 2000.

Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν σήμερα 3 τουρκικά. Αν υπολογιστούν και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2,09 τουρκικά.

· Ο αριθμός των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) των κατοχικών δυνάμεων, παραμένει στα 627.

Από τα 627 τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133. Στην Εθνική Φρουρά ο αριθμός των ΤΟΜΠ είναι 402.

Τουρκικές προθέσεις
Με τη διατήρηση αυξημένων στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τα εξής:

(α) Την προς όφελος της διατήρηση της υφιστάμενης ανισορροπίας στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί και κατ’ επέκταση τη συνεχούς διασφάλισης της ισχυρής διαπραγματευτικής της θέσης στο Κυπριακό, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών νομιμοποίησης του καθεστώτος.

(β) Την υπογράμμιση της εμμονής της στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στην Κύπρο.

(γ) Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του κατοχικού καθεστώτος και της πολιτικής δραστηριότητας των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις στο νησί.

(δ) Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ξηρά και στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.

Πηγές
Τα στοιχεία προέρχονται από ανοικτές και έγκυρες πηγές, προσβάσιμες στο κοινό και περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Λονδίνου, το SIPRI, το NATO, τον ΟΑΣΕ, το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλα.


ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ 2009

ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Στρατιωτικό Ανθρώπινο Δυναμικό
Η ισχύς της Εθνικής Φρουράς σε ανθρώπινο δυναμικό ανέρχεται συνολικά γύρω στις 13.000, περιλαμβανομένων των στελεχών, των εθελοντών, των εθελοντριών και των κληρωτών που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία.

Στην Εθνική Φρουρά υπηρετούν εθελοντικά περί τις 430 γυναίκες, οι οποίες αποτελούν το 3.5 % του στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού του σώματος.

Διοίκηση και Δομή
Η Διοίκηση της Εθνικής Φρουράς έχει έδρα τη Λευκωσία.

Η Εθνική Φρουρά περιλαμβάνει όλους τους κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία). Την κύρια δύναμη της αποτελούν οι δυνάμεις Στρατού, που συγκροτούνται ακόμη σε μεραρχίες και ταξιαρχίες και οι οποίες υπάγονται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς.

Οι δυνάμεις των σχηματισμών αυτών συμπληρώνονται σε περίπτωση πολέμου με την επιστράτευση εφέδρων και εθνοφυλάκων.

Εφεδρείες
Το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.

Οργάνωση
Σώμα Στρατού 1
Μεραρχίες Πεζικού 2
Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία 1
Ταξιαρχίες Πεζικού 2
Σύνταγμα Καταδρομών 1

Οπλοστάσιο
Άρματα Μάχης:
Συνολικά 154 άρματα μάχης, ήτοι:
41 T-80U
52 ΑΜΧ-30Β-2
61 ΑΜΧ-30

Τεθωρακισμένα Οχήματα (Αναγνωριστικά/Μάχης):
Συνολικά 139 οχήματα βραζιλιάνικης κατασκευής, ήτοι:
124 ΕΕ-9 Κασκαβέλ
15 ΕΕ-3 Τζιαραράκα.

Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης:
Συνολικά 70 ΤΟΜΑ, ήτοι:
27 VAB-VCI γαλλικής κατασκευής
43 BMP-3 ρωσικής κατασκευής

Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
168 Λεωνίδας ελληνικής κατασκευής
125 VAB γαλλικής κατασκευής
16 AMX-VCP γαλλικής κατασκευής

Πυροβολικό:
Συνολικά 160 και πλέον πυροβόλα, ήτοι:
36 25-pdr 88 χιλ. (αποθηκευμένα)
20 M-1944 100 χιλ.
72 Μ-56 105 χιλ.
12 ΤR F1 155 χιλ.
12 MK F3 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα
12 Zuzana 155 χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα

Πολλαπλοί Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
18 FRY M-63 Plamen 128χιλ.
4 BM-21 122 χιλ

Όλμοι:
Συνολικά 376 και
πλέον, ήτοι:
170 E-44 81χιλ.
70+ M1/M29 81χιλ. (αποθηκευμένοι)
20 M –30/M-2 107χιλ.
116 RT61 120 χιλ.

Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Όπλα:
Συνολικά 67, ήτοι:
45 Μilan (15 επί των Τζιαραράκα)
22 HOT (18 επί των VAB)

Εκτοξευτήρες Βλημάτων:
Μ-72 LAW 66 χιλ.
850 + RPG-7 knout 73 χιλ.
1000 Apilas 112 χιλ.

Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως:
Συνολικά 184, ήτοι:
40 ΕΜ- 67 90χιλ.
144 Μ-40Α1 106 χιλ., M-40 144 106 χιλ.

Αντιαεροπορικά Μέσα:
Συνολικά 172, ήτοι:
36 Μ-55 20χιλ.
24 GDF-003 με Skyguard 35χιλ.
20 Μ-1 40χιλ.
60 Mistral συστήματα εδάφους αέρος
24 Aspide συστήματα εδάφους αέρος
6 SA-15 ( Tor-M1) συστήματα εδάφους αέρος

Πλωτά Μέσα:
2 ακταιωροί (Salamis και Kyrenia)
11 περίπου ταχύπλοα και άλλα σκάφη
1 μοίρα παράκτιας άμυνας, με 3 ΜΜ- Exocet
Αεροσκάφη:
1 ΒΝ-2 Islander
1 PC – 9 εκπαιδευτικό

Ελικόπτερα:
Συνολικά 16, ήτοι
11 Μi – 35P
2 Bell UH – 1H
2 Bell 206C,
4 SA-342 Gazelle ( με HOT),


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ

Οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο αριθμούν γύρω στις 1.250. Τις δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), που αριθμεί 950 άτομα και βρίσκεται στο νησί με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως, Αριθμός Ελλήνων αξιωματικών στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά.

Οι Ελληνική Δύναμη Κύπρου έχει μετατραπεί σε Μηχανοκίνητο Συγκρότημα .

Οπλοστάσιο
Το οπλοστάσιο των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο περιλαμβάνει:

Άρματα Μάχης:
61 M-48 A5 MOLF

Tεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
80 Λεωνίδας

Πυροβoλικό:
Συνολικά 18 και πλέον, ήτοι:
12 Πυροβόλα Μ-114 155 χιλ.
6 Μ-110Α2 203 χιλ,
6 M-107 175 χιλ.

Όλμοι

ΠΑΟ


ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
Τα τουρκικά στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ανέρχονται σε 36.000. Η δύναμη αυτή προέρχεται από την 3η Στρατιά, που έχει έδρα την Ερζινζάν στην Τουρκία, και είναι ένα σώμα στρατού, το οποίο χωρίζεται σε δύο μεραρχίες, την 28η Μεραρχία και την 39η και την ΤΟΥΡΔΥΚ.

Η βάση της οργάνωσης των κατοχικών δυνάμεων συνεχίζει ακόμη να είναι η μεραρχία, αν και στην ίδια την Τουρκία οι δυνάμεις αυτές έχουν εξ' ολοκλήρου μετατραπεί σε ταξιαρχίες.

Όργάνωση
Σώμα Στρατού 1
Μεραρχίες Πεζικού 2
Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (ΤΟΥΡΔΥΚ) 1
Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία 1
Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων 1
Τάγματα Κομάντος 2

Οπλοστάσιο
Άρματα Μάχης:
Συνολικά 449, ήτοι:
441 Μ-48Α5 Τ1/Τ2
8 Μ-48Α2 (εκπαιδευτικά).
Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού:
Συνολικά 627, ήτοι:
361ΑΑPC
266 Μ-113.

Πυροβολικό:
Συνολικά 232 και πλέον, ήτοι:
72 Μ 101Α1 105χιλ.
18 Μ-114Α2 155χιλ.
12 Μ-115 203χιλ.
90 Μ-44Τ 155χιλ. αυτοκινούμενα πυροβόλα


Πολυεκτοξευτήρες Βλημάτων 6 Τ-115 122χιλ.

Όλμοι:
Συνολικά 450, ήτοι:
175 81χιλ.
148 Μ-30 107χιλ.
127 ΗΥ–12 120χιλ.

Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα:
Συνολικά 114, ήτοι:
66 Μilan,
48 TOW

Εκτοξευτήρες Πυραύλων:
M-72 LAW 66χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
4 ,Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
Μ-67 90χιλ. ( απροσδιόριστος αριθμός)
192 Μ-40Α1 106χιλ.

Αντιαεροπορικά:
Rh 202 20 χιλ. (απροσδιόριστος αριθμός)
16 GDF- 003 35χιλ.
48 Μ-1 40χιλ.

Συστήματα Εδάφους Αέρος:
50 και πλέον Stinger

Ραντάρ:
AN/TRQ-36

Αεροσκάφη:
3 U-17
F-16C/D περιοδική στάθμευση
F-4E περιοδική στάθμευση

Ελικόπτερα:
3 UH-1H
S-70A περιοδική στάθμευση
1 AS-532UL Cougar περιοδική στάθμευση

Πλοία:
1 ακταιωρός Caner Goyneli


ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Ανθρώπινο Στρατιωτικό Δυναμικό
Οι Τουρκοκύπριοι ένοπλοι ανέρχονται στις 3.500 – 5.000.

Εφεδρείες
Οι τουρκοκυπριακές εφεδρείες αριθμούν γύρω στις 26.000 όπως παρακάτω:

11.000 προορίζονται για την πρώτη γραμμή,

10.000 για τη δεύτερη γραμμή

5.000 για την τρίτη γραμμή.

Σύνθεση Δυνάμεων και Οπλισμός
Oι τουρκοκυπριακές δυνάμεις αποτελούνται από 7 τάγματα πεζικού και διαθέτουν ελαφρύ οπλισμό όπως:

73 Όλμους 120 χιλ.

6 Αντιαρματικά Κατευθυνόμενα Βλήματα Milan

36 ΠΑΟ 106 χιλ.

Πλωτά Μέσα:
1 περιπολικό Rauf Denktash,
2 Mk5
2 SG45/SG46.
1 PCI


ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

1 Σμήνος Έρευνας και Διάσωσης
με ελικόπτερα Bell 412 Twin Huey

269: Προσωπικό για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

Στρατός
Ανθρώπινο Δυναμικό: 2110

2 Τάγματα Πεζικού
1 Μοίρα Μηχανικού – Υποστήριξης
Σχηματισμός Ελικοπτέρων

Αεροπορία
Ανθρώπινο Δυναμικό : 1140

Περιοδική στάθμευση αεροσκαφών

Ναυτικό
Ανθρώπινο Δυναμικό : 25


ΔΥΝΑΜΗ ΟΥΝΦΙΚΥΠ

Αργεντινή: 295

Αυστρία: 4

Βραζιλία: 1

Ηνωμένο Βασίλειο: 269

Κάναδάς: 1

Ουγγαρία: 83

Παραγουάη: 15

Περού : 15

Σλοβακία: 193

Χιλή : 15

Επιπλέον η δύναμη περιλαμβάνει 69 πολιτικούς αστυνομικούς
και 143 άτομα, πολιτικό προσωπικό