Άριστος Αριστοτέλους:

"ΠΟΛΥ ΕΝΘΑΡΡΥΝΤΙΚΕΣ ΞΕΛΙΞΕΙΣ
 ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ"

 

"Πολύ ενθαρρυντικά παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των εργασιών της  Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) όσον αφορά τις ταυτοποιήσεις, καθώς  και τις εξελίξεις σε  άλλους τομείς εργασιών της, κατά το πρώτο τετράμηνο του 2013, όπως και στα αμέσως επόμενα χρόνια,  ανακουφίζοντας ολοένα και περισσότερες οικογένειες αγνοουμένων", δήλωσε σήμερα στο ΚΥΠΕ ο Ελληνοκύπριος Εκπρόσωπος στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ),  Δρ Άριστος Αριστοτέλους.   

Ο κ. Αριστοτέλους δήλωσε επίσης τα εξής:

"Στο διάστημα Ιανουαρίου – Απριλίου 2013 έχουν τακτοποιηθεί 60 υποθέσεις αγνοουμένων και εντός του Μαΐου πραγματοποιήθηκαν ακόμη έξι ταυτοποιήσεις, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό στις 66, ήτοι κατά δέκα περιπτώσεις περισσότερες από τις 56, που ήταν ο μέσος όρος των ετήσιων ταυτοποιήσεων στο διάστημα μεταξύ 2006 – 2012. Ο αριθμός αυτός είναι σαφώς πιο ψηλός  από τις 23 ταυτοποιήσεις του 2012 και τις 51 του 2011.

Με βάση τα νέα δεδομένα, ο συνολικός αριθμός των ταυτοποιήσεων   μέχρι σήμερα ανήλθε, από τις 337 που ήταν μέχρι τα τέλη του 2012, σε  403 εκ των οποίων οι 333 ή το 83% είναι Ελληνοκύπριοι και οι 70 ή το 17% είναι Τουρκοκύπριοι.

Με την προϋπόθεση ότι το πρόγραμμα εξελίσσεται ομαλά και συνεχίζει η διάθεση των  αναγκαίων οικονομικών πόρων, αναμένεται ότι έως το τέλος του τρέχοντος έτους, με τα υφιστάμενα μέσα,  οι ταυτοποιήσεις θα ξεπεράσουν τις 100, αυξάνοντας το σύνολο των ταυτοποιήσεων περίπου στις 440 ή και περισσότερες.

Επίσης από την έναρξη του προγράμματος το 2006 έως τον Απρίλιο του 2013 έχουν γίνει εκταφές 900 περίπου ατόμων που αντιστοιχούν  με το 45% του συνόλου των αγνοουμένων και από τις δύο κοινότητες.

Αρκετό έδαφος αναμένεται να καλυφθεί κατά την επόμενη πενταετία, έπειτα και από την ενίσχυση των συνεργείων εκσκαφών, ενώ ανασταλτικό παράγοντα αποτελεί ο  μειωμένος ρυθμός ανεύρεσης οστών κατά τις εκταφές, που κατά το διάστημα 2006 – 2012 η μείωση ήταν της τάξης του -16%  ετησίως περίπου.

Μέχρι σήμερα έχουν γίνει εκσκαφές  σε 738 σημεία εκ των οποίων οι 479 περιπτώσεις ή 65% δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα και μόνο σε 259 τοποθεσίες ( 35%) βρέθηκαν οστά.

Τέλος σημειώνεται ότι από την έναρξη της νέας φάσης του προγράμματος της ΔΕΑ τον περασμένο Αύγουστο μέχρι τα τέλη Απριλίου του 2013 και την οργάνωση που έχει δημιουργηθεί, έχουν αναλυθεί ανθρωπολογικά και αποσταλεί για γενετικές αναλύσεις 1351 σκελετικά δείγματα, δηλαδή περισσότερο από το 50% του συνόλου των δειγμάτων που έχουν ετοιμαστεί και αναλυθεί κατά την τελευταία επταετία."

Ο κ. Αριστοτέλους κατέληξε τονίζοντας ότι "το πρόγραμμα σε όλες του τις φάσεις αφορά μια επίπονη, χρονοβόρα και εξαιρετικά λεπτή επιστημονική εργασία, που καθίσταται ακόμη πιο απαιτητική όταν πρόκειται για ευρήματα από μαζική ταφή και ανάμεικτες περιπτώσεις οστών, τις οποίες βέβαια οι επιστήμονες της ΔΕΑ φέρουν εις πέρας προσηλωμένοι στα ακολουθούμενα υψηλά διεθνή πρότυπα και ποιοτικές  προδιαγραφές."

ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΙ ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ - ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΟΜΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ 

ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2012

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Τα αριθμητικά δεδομένα κατά το 2012, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, καταδεικνύουν ότι οι συσχετισμοί δυνάμεων στο στρατιωτικό τομέα στην Κύπρο, με κάποιες ελαφρές τροποποιήσεις, παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητοι από το 2001 έως σήμερα. Το ίδιο ισχύει και για τη βασική στρατιωτική παρουσία των Βρετανών στο νησί όπως και για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ που δεν έχει επίσης μεταβληθεί.

Η διαπίστωση αυτή προκύπτει μέσα από τα ευρήματα της Ετήσιας Έκθεσης του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών για το συσχετισμό στρατιωτικών δυνάμεων το 2012, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάζει και αναλύει ο Διευθυντής του Κέντρου Άριστος Αριστοτέλους

Σύμφωνα με τον κ. Αριστοτέλους, η διαπίστωση αυτή, τουλάχιστο όσο αφορά το Κυπριακό, υποδηλοί μια σταθερή κατάσταση στο στρατιωτικό τομέα που δεν είναι άσχετη με τις ακολουθούμενες πολιτικές και τις δυνατότητες των εμπλεκομένων πλευρών. Από την άλλη το συσσωρεμένο στρατιωτικό υλικό καθιστά το νησί εν δυνάμει επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη και τυχόν ανάφλεξή ένεκα πολιτικών εξελίξεων ή τουρκικών φιλοδοξιών θα είχε ανυπολόγιστές επιπτώσεις στην Κύπρο και σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή.

Η ανακάλυψη φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, συνεχίζει ο κ. Αριστοτέλους, όπως και στην κυπριακή ΑΟΖ, διαφοροποιεί το γεωπολιτικό τοπίο στην περιοχή και δίνει ώθηση σε νέες ευκαιρίες αλλά και σε προκλήσεις. Η στάση της τουρκικής πλευρά στο θέμα αυτό και η νέα εξωτερική της πολιτική στην περιοχή, δημιουργούν πρόσθετα σημεία τριβής της Κύπρου με τη χώρα αυτή, καθώς και νέες μορφές κινδύνου κατά κυπριακών συμφερόντων, που – χωρίς να υποτιμάται η αμυντική προπαρασκευή - μόνο με αρκετή διπλωματική και πολιτική σοφία μπορούν καλύτερα να αντιμετωπιστούν.

Καθοριστικό στοιχείο στην περαιτέρω ενίσχυση και εκσυγχρονισμό της Εθνικής Φρουράς αποτελούσε ανέκαθεν η κατάσταση της οικονομίας και οι οικονομικές προτεραιότητες της Λευκωσίας. Ως εκ τούτου η παρατεινόμενη οικονομική κρίση και η πιθανή επιδείνωσή της, προοιωνίζει αφόρητες πιέσεις στους αμυντικούς προϋπολογισμούς για το 2013, που υπό τις καλύτερες συνθήκες αναμένεται να κυμανθούν γύρω στο 1,8% του ΑΕΠ. ικανοποιώντας τουλάχιστο το μισθολόγιο και τη βασική συντήρηση του υλικού.

Οι οριακές μεταβολές που έχουν σημειωθεί πρόσφατα στο στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς, αφορούν κυρίως την απομάκρυνση από την ενεργό επιχειρησιακή χρήση πεπαλαιωμένων ΑΜΧ-30 και την αγορά αρμάτων μάχης τύπου Τ-80U. Επίσης, ο περιορισμός του έτους υπηρεσίας στην Εφεδρεία σε πιο «παραγωγικές» ηλικίες, ήτοι μέχρι τα 45, έχει μειώσει τη δύναμη των εφέδρων στις 50.000 περίπου.

Σε γενικές γραμμές, η κατάσταση όσον αφορά τα αριθμητικά δεδομένα το 2012 έχει ως ακολούθως:

Σε έμψυχο υλικό η δύναμη της Ε.Φ. ανέρχεται στις 12.000 και οι έφεδροι στις 50.000. Το σύνολο του ανθρώπινου στρατιωτικού δυναμικού υπό τα όπλα στην πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, περιλαμβανομένης και της ΕΛΔΥΚ (950) ανέρχεται στις 62.950.

Η δύναμη των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο σε ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό υπολογίζεται στις 36.000. Προστιθεμένων των 5.000 Τουρκοκύπριων ενόπλων και των 26.000 Τουρκοκύπριων εφέδρων, ο συνολικός αριθμός της δύναμης αυτής ανέρχεται στις 67.000.

Από τα ανωτέρω προκύπτουν οι εξής αναλογίες δυνάμεων όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό:

• Για κάθε ένα Εθνοφρουρό αναλογούν τρεις Τούρκοι στρατιώτες.

• Ωστόσο λαμβανομένου υπόψη του συνολικού αριθμού των δυνάμεων στις δύο πλευρές οι αριθμητικές αναλογίες μεταβάλλονται περίπου σε ένας προς ένα.

Μετά την απόσυρση των απηρχαιωμένων και επιχειρησιακά ακατάλληλων ΑΜΧ-30, η Εθνική Φρουρά διαθέτει σήμερα 160 άρματα μάχης σε σύγκριση με 179 τον προηγούμενο χρόνο. Το αντίστοιχο τουρκικό δυναμικό σε άρματα μάχης παρέμεινε καθ’ όλο το διάστημα της διαρρεύσασας δεκαετίας, αμετάβλητο στα 449 (441Μ-48Α5Τ1/Τ2 και 8 Μ-48 Α2 εκπαιδευτικά).

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι:

• Για κάθε άρμα μάχης της Εθνικής Φρουράς αναλογούν 2.8 τουρκικά.

• Ωστόσο εάν ληφθούν υπόψη και τα 61 άρματα της ΕΛΔΥΚ η αναλογία μειώνεται ελαφρώς σε ένα άρμα της Ε.Φ. για κάθε 2.4 τουρκικά.

Η Εθνική Φρουρά διαθέτει συνολικά 402 Τα Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ). Οι κατοχικές δυνάμεις διαθέτουν 627 από τα οποίας τα 361 είναι τουρκικής κατασκευής τύπου ΑΑΡC και τα 266 αμερικανικής τύπου Μ-133.


• Για κάθε ένα ΤΟΜΠ της Εθνικής Φρουράς αναλογούν 1.5 τουρκικά.

Στα ίδια επίπεδα παραμένουν επίσης και οι δυνάμεις των Βρετανών στο νησί, καθώς και της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο που διαθέτουν στρατιωτικό προσωπικό το οποίο ανέρχεται σε 1678 και 855 άτομα αντίστοιχα.




* Τα στοιχεία προέρχονται από έγκυρες, ανοικτές και προσβάσιμες πηγές που αναφέρονται στην Έκθσεη του ΚΚΣΜ



ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Απειλές και Φόβοι Ελληνοκυπρίων - Προσδοκία Λύσης του Κυπριακού - Δυνατότητες ΕΕ, ΗΠΑ, ΟΗΕ να Συμβάλουν σε Λύση– Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης - Στρατιωτική Επιλογή

Αίσθημα απειλής από την τουρκική πλευρά διακατέχει το 78% των Ελληνοκυπρίων οι οποίοι αξιολογούν ως τις κυριότερες πέντε απειλές την κυριαρχία των εποίκων στα κατεχόμενα, τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης, την αναγνώριση της «ΤΔΒΚ», την παρουσία των κατοχικών δυνάμεων στο νησί και το διεθνές εμπόριο με τα κατεχόμενα. Οι απειλές της Τουρκίας για την ΑΟΖ ιεραρχούνται στην έβδομη θέση.
Οι Τούρκοι στρατιωτικοί προκαλούν το μεγαλύτερο αίσθημα φόβου στο 81% των Ελληνοκυπρίων, οι έποικοι στο 73%, ο Ερντογάν και Έρογλου στο 51% αντίστοιχα, ενώ θετικότερα είναι τα αισθήματα και οι απόψεις για τον Ταλάτ και ακόμη πιο θετικά για τους Τουρκοκυπρίους.

Σχετικά με το Κυπριακό, το 74% δηλώνει ότι δεν ελπίζει ότι θα υπάρξει λύση στο σύντομο μέλλον στο Κυπριακό και μόνο 11% ελπίζει το αντίθετο. Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος έχει την πεποίθηση ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί και η Τουρκία δεν επιθυμούν λύση στο Κυπριακό και μόνο ποσοστό 5% και 11% αντίστοιχα έχει αντίθετη άποψη.

Αίσθημα ελπίδας στο εθνικό πρόβλημα δημιουργεί στο 61% των Ελληνοκυπρίου η συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ και στο 52% η προσπάθεια της Τουρκία να ενταχθεί στην Ένωση. Ωστόσο μόνο το 14% πιστεύει βάσιμα ότι η Ε.Ε. μπορεί να πιέσει την Τουρκία για επίλυση του Κυπριακού, ενώ το ίδιο πιστεύει για τις ΗΠΑ το 33%.

Αναφορικά με τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, μόνο το 27% των Ελληνοκυπρίων πιστεύουν ότι αυτά μπορούν να συμβάλουν στην εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης στο Κυπριακό, ενώ καθόσον αφορά τη χρήση στρατιωτικών μέσων, μόνο το 8% πιστεύει ότι η Εθνική Φρουρά και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να εξαναγκάσουν την Τουρκία να λύσει το πρόβλημα κατά ένα αποδεκτό για αυτούς τρόπο.

Τα ανωτέρω προκύπτουν με βάση τα στοιχεία ευρύτερης δημοσκόπησης του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, που διεξήχθηκε μεταξύ 14 Δεκεμβρίου 2011 και 5 Ιανουαρίου 2012. Η έρευνα αφορούσε τυχαίο δείγμα 500 ατόμων άνω των 18 ετών, αντιπροσωπευτικό των αναλογιών της στρωματοποιημένης δομής του πληθυσμού των ελευθέρων περιοχών, τόσο σε ό,τι αφορά τη σύνθεση του στο σύνολό, όσο και κατά επαρχία. Τα ευρήματά της έρευνας παρουσιάζονται και αναλύονται από το Διευθυντή του Κέντρου δρα Άριστο Αριστοτέλους.

ΣΕΙΡΑ ΔΙΑΛΕΞΕΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ - ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Με μια σειρά διάλεξεων τον Ιανουάριο του 2012, το Τμήμα Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας προσφέρει την ευκαιρία σε στελέχη του στρατιωτικού και διπλωματικού τομέα και άλλων συναφών κρατικών υπηρεσιών, καθώς και ενδιαφερόμενους για τα πολιτικοστρατιωτικά δρώμενα, να εξοικειωθούν με τις στρατηγικές σπουδές, διευρύνοντας το πεδίο των γνώσεων τους, την καλύτερη αντίληψη των πραγμάτων και τις προοπτικές τους. Δεδομένου του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου αλλά και της ενεργού συμμετοχής της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, η θεματολογία είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την επιμόρφωση και κατάρτιση των ενδιαφερομένων σε τρέχοντα ζητήματα στρατηγικής, ευρωπαϊκής ασφάλειας, διεθνών σχέσεων, γεωπολιτικής, άμυνας, διοίκησης και οικονομίας. Τα θέματα χωρίζονται σε δύο ενότητες, όπως πιο κάτω, και μπορούν παρακολουθηθούν, είτε ως συνεχόμενες οντότητες, είτε χωριστά, αναλόγως του ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων.
ΕΝΟΤΗΤΑ Α: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: ΚΥΠΡΟΣ-Ε.Ε.
Η στρατηγική στη σύγχρονη της μορφή είναι ίσως το βασικότερο στοιχείο στη διαμόρφωση αμυντικής πολιτικής και η σπονδυλική στήλη στη στήριξη και άσκηση της εθνικής πολιτικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής. Οι διαλέξεις στην ενότητα αυτή εισαγάγουν τον ενδιαφερόμενο στις θεωρίες και στις εξελίξεις στη στρατηγική σκέψη από τον Σουν Τσου και τον Θουκυδίδη, τον Καρλ Βον Κλάουζεβιτς, τον Λιντλ Χαρτ και τους πιο σύγχρονου Αμερικανούς και Ευρωπαίους θεωρητικούς. Εξετάζεται η συμβολή της τεχνολογίας στη στρατιωτική επανάσταση και κατ’ επέκταση στην αποτελεσματικότητα της εθνικής άμυνας και της εθνικής στρατηγικής, καθώς και στη μεταφόρτωση των διεθνών σχέσεων. Θεωρίες περί γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής είναι επίσης αντικείμενο των διαλέξεων αυτών, όπως και τρέχοντα στρατηγικά προβλήματα της Κύπρου, της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, ο ρόλος της Τουρκίας και τα διλλήματα που προβάλλουν για την Κυπριακή Δημοκρατία στην περιοχή.
ΕΝΟΤΗΤΑ Β: ΑΜΥΝΑ/ΑΣΦΑΛΕΙΑ : ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η εξοικείωση ενδιαφερομένων με θέματα που αφορούν άμεσα την αμυντική δραστηριότητα και που κατ’ επέκταση επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων όπως και τη διαμόρφωση και άσκηση της εθνικής στρατηγικής, αποτελεί σημαντικό εφόδιο για την κατανόηση φαινομένων που σχετίζονται με την επίτευξη ή όχι εθνικών επιδιώξεων. Η ενότητα αυτή επιχειρεί να προωθήσει τα εξής: (α) Τη γνώση των σχετικών προνοιών του συντάγματος που αφορούν την άμυνα και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις Εγγυήσεις και Συμμαχίες, τις σχέσεις Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας με τον τομέα αυτό και τη Νομοθεσία περί Εθνικής Φρουράς. (β) Την εξοικείωση με τις αρχές τις διοίκησης και τις εφαρμογής τους στις Ένοπλες Δυνάμεις και τις κρατικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την οργάνωση και την αξιοποίηση και υποκίνηση του ανθρώπινου δυναμικού.(γ) Την κατάρτιση τους με οικονομικές θεωρίες σχετικές με την ασφάλεια και το θέμα της κατανομής των εθνικών πόρων και τον κρατικό και αμυντικό προϋπολογισμό, καθώς και με το μεγάλο «παζάρι» των διεθνών εξοπλισμών.

Η συμφωνία Ισραήλ - Χαμάς και ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ της Τουρκίας και του Ιράν

Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους

τέως Βουλευτή

Η συμφωνία Ισραήλ - Χαμάς για ανταλλαγή κρατουμένων, δεν είναι απλώς απρόοπτη εξέλιξη για όσους ανέμεναν ότι η αντι ισραηλινή αυτή στρατιωτική παλαιστινιακή οργάνωση, θα υποδαύλιζε κρίση Καΐρου – Τελ Αβίβ με κίδυνο πιθανής ανάφλεξης στην περιοχή για να βγει από την απομόνωση στην οποία έχει βρεθεί. Είναι κι ένα γεγονός του οποίου οι προεκτάσεις φτάνουν μέχρι και στον υπό εξέλιξη γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ σημαντικών δρώντων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα μεταξύ Τουρκίας - Ιράν.

Τα δεδομένα στην Αίγυπτο, αντίθετα με τις διάφορες εκτιμήσεις, προφανώς δεν άφηναν περιθώρια στη Χαμάς να επιδοθεί σε προσπάθεια επίτευξης των ανωτέρω σκοπών. Όπως φάνηκε από τις τελευταίες διαδηλώσεις και τον αποφασιστικό τρόπο καταστολή τους, το στρατιωτικό καθεστώς που βρίσκεται στην εξουσία μετά την ανατροπή του Μουμπάρακ - αλλά ακολουθεί την πολιτική του έναντι του Ισραήλ - είναι πιο ισχυρό απ' ό,τι πιστεύεται, ενώ οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις είναι διχασμένες. Επίσης το ισλαμικό στοιχείο στο οποίο η Χαμάς προσέβλεπε σε υποστήριξη για να παρασύρει τους Αιγύπτιους στρατιωτικούς σε σύγκρουση με το Ισραήλ, φαίνεται να συνεργάστηκε με το καθεστώς στην επιβολή της τάξης στους δρόμους του Καΐρου. Εξάλλου η συμφωνία Ισραήλ - Χαμάς είχε επιτευχθεί με ενέργειες του Καϊρου, υπογραμμίζοντας και πάλι τον ηγετικό ρόλο της Αιγύπτου στην περιοχή. Είναι αυτό τον ηγετικό ρόλο που επιδίωξε τελευταίως να παίξει ή μάλλον να υποκλέψει η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τις διάφορες αδυναμίες στον αραβικό χώρο, περιλαμβανομένης και της εσωτερικής κατάστασης της Αιγύπτου, δημιουργώντας ένταση με το Ισραήλ για να κερδίσει τη συμπάθεια των Αράβων. Από την άλλη, η Σαουδική Αραβία, που έχει την μεγαλύτερη ίσως επιρροή επί της Χαμάς, ουδόλως θα ήθελε την περίοδο αυτή να ξεσπάσει νέα στρατιωτική σύγκρουση Αράβων - Ισραήλ. Μια τέτοια εξέλιξη, πιστεύεται ότι θα βοηθούσε το καθεστώς Άσαντ, το οποίο αντιμετωπίζει συνθήκες εξέγερσης και το οποίο στηρίζεται από το Ιράν, να ανακουφιστεί από την πίεση αυτή, αποπροσανατολίζοντας την προσοχή των αντικαθεστωτικών στη σύγκρουση με το Ισραήλ. Και τούτο τη στιγμή που η Σαουδική Αραβία επιθυμεί την ανατροπή του και την εξουδετέρωση της γεωπολιτικής επιρροής του Ιράν από την περιοχή, το οποίο θεωρεί κίνδυνο για τα συμφέροντά της.

Πέραν τούτων, η συμφωνία με την Χαμάς, την οποία το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε θεωρούν τρομοκρατική οργάνωση είχε και άλλες προεκτάσεις: Διαφοροποίησε την εικόνα της οργάνωσης και της πρόσθεσε κύρος, σε σχέση με τη Φάταχ, αφού πέτυχε να ελευθερώσει τους 1.027 Παλαιστινίους κρατουμένους με αντάλλαγμα τον ένα ισραηλίτη που κρατούσαν αυτοί. Το δίλημμα τώρα της Χαμάς θα είναι μάλλον πώς θα συνδυάσει τη εικόνα αυτή με τη γνωστή της τακτική για ανορθόδοξη στρατιωτική δράση που ήταν η κύρια έκφραση προώθηση της πολιτικής της έναντι του Ισραήλ. Επίσης, καλυτέρευσε τουλάχιστον επί του παρόντος το κλίμα στην περιοχή, και όσον αφορά το Ισραήλ η συμφωνία βοηθά να χαλαρώσει κάπως η διεθνής πίεση σε βάρος της κυβέρνησης Νετανιάχου, η οποία κατηγορείται για άκαμπτη στάση στο Παλαιστινιακό.

Επιπλέον προκύπτουν και οι ακόλουθες γεωπολιτικές επισημάνσεις: Εκτός της Αιγύπτου, που είναι παραδοσιακή ηγέτιδα μεταξύ των Αράβων, ηγετικό ρόλο στην περιοχή φαίνεται να διεκδικεί να διαδραματίζει τόσο το Ιράν όσο και η Τουρκία. Είναι εμφανές ότι αυτός ο ρόλος βρίσκεται ήδη υπό εξέλιξη και είναι ανταγωνιστικός, και σταδιακά, όχι και πολύ μακριά, οι αντίθετες ενέργειες τους πιθανόν να τον καταστήσουν οξύτερο. Ήδη, στο ευρύτερο στρατηγικό πεδίο η Άγκυρα συμφώνησε με τις ΗΠΑ για εγκατάσταση αντιπυραυλικών συστημάτων στο έδαφός της, προκαλώντας την έντονη διαμαρτυρία των Ιρανών. Στη Συρία οι Τούρκοι, σε αντίθεση με του Ιρανούς, άλλαξαν στάση και υποστηρίζουν τους αντικαθεστωτικούς εναντίον του Ασαντ, συνιστώντας ταυτόχρονα πρόκληση κατά της επιρροής του Ιράν. Όμως ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική πρόκληση για την Τουρκία και το Ιράν εκκολάπτεται στο Ιράκ όπου η αποχώρηση των Αμερικανών αφήνει κενό δυνάμεως και πεδίο έντονου ανταγωνισμού μεταξύ τους. Ασφαλώς υπό τέτοιες συνθήκες το Κουρδικό δεν θα παραμείνει ανεπηρέαστο.